Паглядзець на гістарычную спадчыну Беларусі з іншага боку прапануе праект Another Belarus. Інжынер з Магілёва Аляксандр ужо каля года параўноўвае старыя фотаздымкі з сучаснымі, зробленымі з таго ж ракурсу. Аўтар спрабуе паказаць старую архітэктуру ў драбнюткіх падрабязнасцях і тым самым дае магчымасць паглядзець, што страціла Беларусь ці, наадварот, што яшчэ можна ўбачыць.
Фотапараўнаннем Аляксандр стаў займацца па просьбе сябра-гісторыка, які аднойчы прапанаваў яму параўнаць адно старое фота з сучасным. Задача стаяла паказаць, як было раней і як цяпер. Аляксандр паспрабаваў — і ў яго атрымалася.
— Вынік быў цікавы, але хацелася чагосьці большага, пачаў эксперыментаваць. Я падумаў: чаму б не паспрабаваць зрабіць відэа з гэтых фота? Першапачаткова не думаў дадаваць музыку ці іншыя аўдыёэфекты, гэта ўжо ў пагоні за якасцю паглыблення ў відэа прыйшло, — распавядае MOST Аляксандр.
View this post on Instagram
У праекце нічога складанага няма, кажа аўтар. На адну працу сыходзіць некалькі гадзін. Рабіць фотапараўнанне Аляксандру ў задавальненне, адзінае — могуць узнікнуць цяжкасці з пошукам якасных фотаздымкаў стогадовай даўніны.
— Не заўсёды проста знайсці патрэбны кадр. Калі па Заходняй Беларусі яшчэ хоць штосьці, улічваючы, што да 1939 года яна была часткай Польшчы, можна знайсці, то з усходняй часткі нашай краіны здымкаў у высокім разрозненні, як мне здаецца, менш.
Беларусь — гэта частка Еўропы
Аляксандр кажа, што заўсёды цікавіўся гістарычнай архітэктурай Беларусі і яе станам. Прафесія і адукацыя мужчыны ў розных кропках сутыкаецца з гэтай тэмай. Сам ён інжынер.
— Сёння шмат што руйнуецца ў Беларусі, нешта ўжо разбурана. Нашы людзі часта захапляюцца еўрапейскай архітэктурай, але яны не ўяўляюць, як прыгожа насамрэч выглядалі гарады Беларусі раней. Калі хаця б часткова аднавіць згубленую архітэктуру, гэта дакладна дало б зразумець беларусу, што Беларусь — гэта частка Еўропы. Што гэта частка крутой польскай барочнай культуры, прыпраўленай нечым сваім, чаго ўжо няма ў Польшчы.
View this post on Instagram
Аўтар праекта кажа, што Беларусь з кожным годам усё больш губляе сваю гістарычную спадчыну. Штосьці знішчаецца канчаткова. У сваім праекце Аляксандр паставіў сабе за мэту паказаць як мага больш аб’ектаў з Беларусі, якія сёння прадстаўляюць каштоўнасць для гісторыі.
— Усе тыя чысткі гістарычнай свядомасці, якія праходзілі на нашых землях яшчэ з часоў паўстання Каліноўскага і перыяду СССР, вельмі паўплывалі на ўспрыняцце беларускай гістарычнай спадчыны. Цяпер беларус не пазіцыянуе сваю краіну як частку еўрапейскай культуры. Людзей трэба нанова вучыць любіць краіну і нашу гістарычную спадчыну. А любіць тое, што знаходзіцца ў руінах або наогул знішчана, цяжка. Я хачу, каб мой праект хоць неяк падагрэў цікавасць у людзей да нашай гісторыі. Менавіта гісторыя робіць чалавека грамадзянінам. І, напэўна, таму ў нас сёння ўсё ў такім сумным стане. Нашай дзяржаве не патрэбныя грамадзяне, патрэбныя рабы. Чамусьці ўспамінаюцца словы Янкі Брыля: «Калі б беларусу загадалі быць беларусам, які б гэта быў выдатны беларус!».
View this post on Instagram
