Каля 400 беларусаў сабраліся ў Варшаве, каб паглядзець фінал чэмпіянату свету па футболе з каментаром Аляксандра Івуліна і Яраслава Пісарэнкі. Журналiстка MOST таксама наведала мерапрыемства і ўпэўнілася: многія госці прыйшлі не толькі дзеля матча.
Прыкладна за дваццаць хвілін да пачатку трансляцыі ў Loft44 становіцца ўсё цяжэй знайсці вольнае месца. А да ўваходу ўсё падыходзяць людзі, у зале гучыць беларуская мова, нехта абмяркоўвае склады зборных, нехта сустракае знаёмых.
Каля 18.30 у Варшаве пачаўся моцны дождж. Але ён не спыняе аматараў футболу. Арганізатары прызнаюцца: чакалі менш госцей.
— Мы думалі, што будзе каля 300 чалавек. А цяпер чакаем пад 400. Вельмі хочацца, каб усім было камфортна, асабліва з такім надвор’ем, — кажа перад пачаткам Аляксандр Івулін.
Для яго гэтыя сустрэчы ўжо даўно звязаныя не толькі са спортам.
— Гэта сапраўды свята беларускасці і свята футбола. Вельмі хочацца, каб футбол быў па-беларуску. Каб беларуская мова была не толькі пра гісторыю ці палітыку. Па-беларуску можна глядзець футбол, кіно, праводзіць квізы. І гэта вельмі радуе.
«Гэта выдатная нагода сабрацца разам»
Сярод госцей — лідарка беларускіх дэмакратычных сіл Святлана Ціханоўская, намеснік кіраўніцы Аб’яднанага пераходнага кабінета Павел Латушка, дыпламат, кіраўнік ініцыятывы MALDZIS Павел Мацукевіч, прадпрымальнік Аляксандр Кныровіч, журналіст Дзмітрый Семчанка. Перад пачаткам фіналу на сцэну выходзяць футбольныя эксперты: былы галоўны трэнер «Крумкачоў» і БАТЭ Алег Дулуб, спартыўны каментатар Арташэс Антанян, а таксама Аляксандр Івулін і Яраслаў Пісарэнка. Яны будуць абмяркоўваць галоўны матч чэмпіянату свету і адказваць на пытанні гледачоў.
Павел Мацукевіч прызнаецца, што ў гэты вечар прыйшоў не столькі падтрымаць адну з каманд, колькі паслухаць каментарый Аляксандра Івуліна.
— Люблю адгукацца на такія мерапрыемствы. І вельмі хацеў паслухаць менавіта яго каментарый.
Ірына прыйшла ў майцы з надпісам «Якуб Колас: смак роднай мовы». Футболам цікавіцца не вельмі.
— Спецыяльна яе апранула. Бо тут збіраюцца беларусы, — кажа яна.
Анастасія кажа, што ў яе было адразу дзве прычыны прыйсці: «і футбол паглядзець і пабыць сярод сваіх».
Арташэс Антанян лічыць, што такія сустрэчы даўно сталі большымі за звычайны прагляд матча.
— Фінал чэмпіянату свету — гэта не толькі магчымасць атрымаць асалоду ад галоўнага матча чатырохгоддзя, але і выдатная нагода сабрацца разам. У нашым рытме жыцця не заўсёды проста сустрэцца са старымі знаёмымі, а гэтае мерапрыемства сабрала вялікую кампанію людзей. Няма нічога лепшага, чым разам перажываць эмоцыі, якія дорыць футбол такога маштабу.
На фінал прыйшло нямала сем’яў з дзецьмі. Для адной з удзельніц важна не толькі паглядзець матч, але і даць дзіцяці магчымасць пабыць у беларускім асяроддзі.
— Мы маглі паглядзець матч і дома. Але тут дзіця чуе беларускую мову, гуляе з іншымі беларускімі дзецьмі, а мы сустракаем сваіх. Для мяне гэта нават важнейшае за футбол.
Пакуль не пачаўся фінал
Да пачатку фіналу для гасцей арганізавалі футбольны квіз. У ім удзельнічаюць 20 каманд. Тры раўнды па восем пытанняў пра спорт — адказваць трэба ўсяго за 30 секунд.
На пляцоўцы прадаюць майкі футбольнага клуба «Пагоня», Burgerlab прапаноўвае ежу, гасцей частуюць кукурузай.
Для дзяцей спартыўны клуб «Волат» арганізаваў асобную гульнявую зону, дзе яны бавяць час, пакуль бацькі глядзяць матч.
Падчас вечара BYSOL збірае ахвяраванні на школу для дзяцей палітвязняў. Мэта кампаніі — сабраць 10 тыс. еўра, каб дапамагчы ста дзецям падрыхтавацца да новага навучальнага года. За вечар удалося сабраць каля 600 еўра.
Валанцёр BYSOL, які адказвае за збор ахвяраванняў, адзначае, што цяпер беларусы данацяць менш, чым некалькі гадоў таму.
— Людзі працягваюць падтрымліваць, але сумы ўжо меншыя. Адчуваецца, што крызіс закрануў многіх, — кажа ён.
Сярод тых, хто зрабіў данат, разыгрываюць копію мяча чэмпіянату свету 2026 года з аўтографамі вядомых беларусаў.
Раптам адзін з гасцей бярэ вялікі барабан футбольнага клуба «Пагоня» і гучна б’е ў яго. Мужчына нападпітку, прыходзіцца ўмяшацца ахове.
Нарэшце матч пачынаецца, у зале амаль сціхаюць размовы.
«Гэта ўжо нешта большае за футбол»
На небяспечныя моманты публіка рэагуе эмацыянальна: нехта ўскаквае са свайго месца, хтосьці хапаецца за галаву. Падчас напружаных атак гучаць воклічы і апладысменты.
Паводле Івуліна, яго асабліва кранула тое, што людзі гатовыя мяняць свае планы дзеля такіх сустрэч.
— У гэты дзень быў канцэрт вядомага амерыканскага рок-гурта System of a Down. Я ведаю людзей, якія ўжо мелі квіткі, але памянялі іх, каб прыйсці сюды. Гэта проста неймаверна прыемна, — захапляецца ён. — Людзі пішуць: «Я не вельмі пра футбол, але хачу прыйсці пасядзець, адчуць атмасферу». І гэта вельмі крута.
Фінал скончыўся перамогай Іспаніі над Аргенцінай з лікам 1:0. Але госці не спяшаюцца разыходзіцца. Яны яшчэ некаторы час абмяркоўваюць матч, вітаюцца са знаёмымі і робяць супольныя фотаздымкі. У поўнай меры карыстаюцца магчымасцю пабыць сярод сваіх.
Вы можаце абмеркаваць гэты матэрыял у нашым Telegram-канале. Калі вы не ў Беларусі, пераходзьце і падпісвайцеся.
