Адкрыўшы ліст ад польскай падатковай службы, Таццяна ледзь не страціла прытомнасць. Яна мусіць заплаціць польскай дзяржаве 20 млн злотых. Адкуль такая сума? Жанчына пачала разбірацца — і высветліла, што «доўг» атрымаўся праз шэраг супадзенняў. А пачалося ўсё з БАДаў для супакойвання, якія беларуска замовіла ў ЗША. Таццяна расказала MOST, як два месяцы даказвала дзяржаўнаму органу, што яна — гэта яна.
Напачатку лета Таццяна вярнулася з Варшавы ў Шчэцін, дзе цяпер жыве, і знайшла ў паштовай скрыні паведамленне, што яе чакае заказны ліст. Праўда, імя яе было напісана недакладна — Таццяна Пятроўская — як у дзявоцтве. Пасля шлюбу жанчына ўзяла падвойнае прозвішча, дадаўшы частку Скапцова. Аднак такая недакладнасць яе не здзівіла: сябры часта апускаюць гэтую частку.
Таццяна пайшла на пошту, атрымала ліст і адкрыла яго проста ў аддзяленні. Пачала чытаць — і ёй стала дрэнна. Падаткова-мытная адміністрацыя паведамляла, што яна, Таццяна Пятроўская, знаходзіцца ў санкцыйным спісе Рэспублікі Польшча за акт агрэсіі супраць Украіны. І павінна Польшчы 20 млн злотых.
Ліст быў афіцыйны. Версію пра тое, што гэта нейкія шахраі, прыйшлося адкінуць.
«Сістэма аб’яднала нас у аднаго чалавека»
Беларуска пачала разбірацца. Чытаючы, яна зразумела, што недакладнасць у прозвішчы — не адзіная. Жанчына, пра якую ішла гаворка ў лісце, старэйшая за Таццяну на сем гадоў.
Стала зразумела: існуе іншая Таццяна Пятроўская з Беларусі. Вінаватая яна ў тым, што ўдзельнічала ў перавозцы мігрантаў, якія нелегальна перайшлі мяжу Беларусі і Польшчы. І сапраўды ўнесеная ў адмысловы спіс.
Як яе маглі пераблытаць з цёзкай? Усё аказалася да неймавернасці проста: незадоўга да тых падзей суразмоўца MOST замовіла ў ЗША БАДы для супакойвання — каб лепей спаць. Але адпраўшчык з нейкай прычыны скараціў прозвішча, прыбраўшы частку Скапцова. Такая прадукцыя аўтаматычна дэкларуюцца. І ў сістэме аказалася, што тавар прыйшоў Таццяне Пятроўскай — з таго самага санкцыйнага спісу.
— Сістэма аб’яднала нас у аднаго чалавека, — тлумачыць Таццяна.
БАДы забралі, а пакупніцы выслалі ліст на адрас, які быў пазначаны на пасылцы.
— Калі б ведала, што я праз БАДы ўвогуле не буду спаць, дык, канешне, іх і не замаўляла б, — жартуе суразмоўца.
«З нейкай Дзівай-Кансуэлай-Алівіяй такога б не здарылася»
Беларуска патэлефанавала ў аддзел, які накіраваў ёй ліст. Растлумачыла сітуацыю. Там пагадзіліся, але сказалі, што беларуска павінна давесці да органа, што яна — не тая асоба, якой тычыцца ліст.
Спачатку Таццяна накіравала падатковай карту побыту і пасведчанне аб шлюбе, потым спатрэбіўся скан праязнога дакумента замежніка і нават скрыншот кабінета, праз які яна замовіла БАДы.
— Каб распачаць справу, хапіла, я думаю, пяці секунд, а каб усё праверыць і закрыць — спатрэбілася два месяцы. Увесь гэты час я была на сувязі і даказвала, што я — гэта я, — кажа Таццяна.
4 жніўня беларусцы нарэшце прыйшоў ліст, што справа закрытая. Дзяржаўны орган прызнаў, што патрабаванне да яе было памылковым.
— Калі хочаце назваць сваё дзіця рэдкім іменем, то зрабіце гэта, — раіць цяпер Таццяна. — Бо з нейкай Дзівай-Кансуэлай-Алівіяй такога б не здарылася.
Вы можаце абмеркаваць гэты матэрыял у нашым Telegram-канале. Калі вы не ў Беларусі, пераходзьце і падпісвайцеся.
