Хутка беларусы будуць святкаваць надыход Новага года. Для большасці жыхароў постсавецкай Беларусі гэта галоўнае свята года. Але так не ва ўсім свеце ёсць, і ў Беларусі не заўсёды было.
Традыцыйна для ўсей Еўропы галоўным зімовым святам было Божае Нараджэнне, якое каталікі адзначаюць 25 снежня, а праваслаўныя – 7 студзеня. Раней рэлігія адыгрывала значна большую ролю ў свядомасці і жыцці людзей, і святкаванне нараджэння Збаўцы было звязанае са шматвяковай традыцыяй.
Адзначэнне надыходу Новага года практыкуецца ў Еўропе з канца ХІХ стагоддзя – і спачатку яго практыкавалі толькі багацейшыя слаі грамадства. З часам гэтая традыцыя пашырылася, і ўжо нашыя продкі-сяляне мелі вечарам 31 снежня “багатую куццю” – у адрозненне ад вячэры на вігілію Божага Нараджэння, на “багатай куцці” маглі быць не толькі посныя стравы.
У Польшчы, і ў міжваеннай Заходняй Беларусі пярэдадзень Новага Года традыцыйна называецца Сільвестрам – гэтая назва паходзіць ад літургічнага ўспаміну святога Сільвестра, які адзначаецца ў Каталіцкім Касцёле 31 снежня. Сам дзень 1 студзеня доўгі час не быў у касцёле святам – але ў 1969 годзе на гэты дзень была прызначна ўрачыстасць Святой Багародзіцы Марыі, спалучаная з абавязкам устрымлівацца ад працы і ўдзелічаць у Імшы.
Тым часам у 1939 годзе Заходнюю Беларусь занялі Саветы і пачалі змагацца з рэлігіяй. У СССР святкаванне Новага года было ўведзена ў 30-я гады, а ў 1947 годзе гэты дзень быў абвешчаны выходным. Таксама ў масавую культуру былі ўведзеныя навагоднія персанажы – Дзед Мароз і Снягурка. Пры гэтым Саветы стараліся затушаваць святкаванне Божага Нараджэння, а той факт, што Божае Нараджэнне было ў СССР працоўным днём, замінаў людзям святкаваць.
Дзесяцігоддзі савецкай улады прывялі да таго, што сёння ў Беларусі святкаванню Новага года надаецца болей увагі, чым святкаванню Божага Нараджэння. А вось у Польшчы, дзе камуністычная партыя не мела такога ўплыву на грамадства, дагэтуль Божае Нараджэнне важнейшае для людзей.
