18 лютага ў хабе «Новая зямля» прайшлі першыя заняткі па беларускай мове для дзяцей мігрантаў. Хлопчыкі і дзяўчынкі ад 3,5 да 13 гадоў у гульнявой форме знаёміліся з роднай мовай, размаўлялі на ёй, адгадвалі загадкі, удзельнічалі ў квізах і віктарынах.
«Спадзяюся, што групы будуць расці»
На самой справе, дзяўчат запісалася менш. На першы занятак малодшай групы (ад 3,5 да 6 год) прыйшло чацвёра дзетак і сярод іх адна дзяўчынка. А ў старэйшай групе (8-13 год) былі толькі хлопцы.
— Усіх разам запісалася 16 чалавек — і ў старэйшую, і ў малодшую групу. Але перад самымі заняткамі нехта захварэў, а нехта наадварот — вырашыў далучыцца. Я не бяруся прагназаваць, колькі прыйдзе дзяцей на наступныя заняткі. Зразумела, што хтосьці перастане хадзіць, хтосьці далучыцца новы, Думаю, што дзесьці ў гэтых межах колькасць і застанецца. Але спадзяюся што групы ўсё ж будуць расці, — гаворыць Ганна Дар, якае вядзе гэтыя заняткі.
Урокі праходзяць у памяшканні хаба «Новая Зямля». Дзеці садзяцца за вялікі стол, як ім зручна. Матэрыялы выводзяцца з дапамогай праектара на вялікі белы экран. На гэтай пляцоўцы таксама ладзяцца і іншыя мерапрыемства, як для дарослых, так і для маленькіх. Ганна адзначае, што такая ўніверсальнасць месца не вельмі падыходзіць для дзіцячых заняткаў.
— Беларускі хаб «Новая зямля» даў нам сваю пляцоўку, але мы працягваем шукаць больш адпаведнае для навучання дзяцей памяшканне. Напрыклад тут няма натуральнага святла. Таксама тут увесь час нешта адбываецца і ўвага дзяцей адцягваецца, — тлумачыць настаўніца.
«Заняткі праводзяцца ў гульнявой форме»
Дзецям заняткі спадабаліся. Што і не дзіўна — яны праходзяць у гульнявой форме, менш за ўсё гэта падобна на ўрокі ў школе. Хлопцы (спадзяемся, у будучым і дзяўчаты таксама) адгадваюць загадкі, рашаюць цікавыя заданні, гуляюць у настолкі, удзельнічаюць у квізах.
— Дзеці ў групах рознаўзроставыя, з розным узроўнем ведаў. Таму і заняткі тут не класічныя, не такія як у школе, калі сядзяць, пішуць. Гэта заняткі арыентаваныя на папаўненне лексікі, яны праводзяцца ў гульнявой форме, тэсты, квізы і гэтак далей. Можа пазней я ўвяду навучанне граматыцы, але зараз задача — зацікавіць дзяцей, — расказвае Ганна.
Пасля навучання, якое цягнецца гадзіну, малыя разбягаюцца па сваіх справах. Яны смяюцца і размаўляюць. У тым ліку па-беларуску. З-за гэтага ў хабе вельмі шумна і весела. Адна з матуль гаворыць, што дзецям мігрантаў не хапае камунікацыі адзін з адным.
— Так, мой сын сябруе ў школе з беларусамі, але хочацца яшчэ кантактаў, і каб ён камунікаваў з імі па-беларуску.
Жанчына адзначае, што ў іх сям’і, у асноўным, гавораць па-руску. Зараз муж просіць больш размаўляць па-польску, каб падцягнуць гэтую мову, бо ведае яе не вельмі добра.
— Але потым мы плануем у сям’і размаўляць таксама і па-беларуску. Я і зараз чытаю дзецям казкі на роднай мове, яшчэ нешта. Ці калі я, напрыклад, з малодшым дзіцёнкам, дык стараюся часцей па-беларуску размаўляць. Ён можа сам сказаць, напрыклад: «Сонейка свеціць». І я яго не выпраўляю на польскую ці расійскую, адказваю: «Так, свеціць».
«Заняткі з’явіліся таму, што для дзяцей нічога беларускага не было»
Ганна Дар гаворыць, што на заняткі прыйшлі дзеці з рускамоўных сем’яў. Але яны як губкі — вельмі хутка вучацца і запамінаюць новыя словы.
— Таму гэта вельмі важна — запачаткаваць беларускамоўную прастору, дзе б дзеці маглі пакамунікаваць, пагаварыць па-беларуску, на беларускія тэмы, пагуляць у гульні па-беларуску. Гэтыя заняткі з’явіліся таму, што для дзяцей нічога беларускага не было. У Беластоку ўвесь час нешта для дарослых праводзіцца, нейкія імпрэзы, сустрэчы з паэтамі і пісьменнікамі і гэтак далей. І гэта цудоўна. Але для дзяцей асабліва нічога няма, — упэўненая жанчына.
Яна адзначае, што цікавасць да заняткаў ёсць. Ці будуць яны праводзіцца часцей — пакажа час. Спачатку трэба паглядзіць наколькі сістэматычна бацькі будуць вадзіць дзяцей хаця б раз на тыдзень
Наступныя заняткі адбудуцца ў гэтую суботу — 25 лютага. Запісаць дзіця і задаць пытанні можна ў Telegram-чаце.
