Асе (імя змененае) 36 гадоў. У Беларусі яна атрымала адукацыю эканаміста, а ў Польшчы скончыла паліцэальную школу па спецыяльнасці «паштова-фінансавыя паслугі» і трапіла на практыку ў кампанію Poczta Polska — гэта дзяржаўны паштовы аператар. Сваім досведам яна падзялілася з MOST.
Ася пераехала ў Польшчу чатыры гады таму, а ў мінулым годзе пачала рыхтавацца да падачы дакументаў на грамадзянства. Сярод іх быў сертыфікат аб валоданні польскай мовай на ўзроўні мінімум В1. І Ася вырашыла паступіць у паліцэальную школу.
Легалізацыя была не адзінай прычынай.
— Таксама мне хацелася палепшыць узровень польскай мовы і знайсці новых сяброў, — адзначае жанчына.
Абіраючы курс у паліцэальнай школе, беларуска спынілася на паштова-фінансавых паслугах.
— Гэты напрамак адпавядаў маім здольнасцям, і да таго ж там быў кароткі тэрмін навучання — усяго год, — прызнаецца Ася.
«Вялікі аб’ём працы рукамі — як на канвееры»
Вясной 2025 года навучанне Асі заканчвалася, і перад выпускнымі іспытамі жанчыне неабходна было прайсці практыку. Трэба было адпрацаваць 140 гадзін — 20 дзён па сем гадзін з перапынкам на абед у 15 хвілін.
Месца для практыкі студэнты мусілі шукаць самастойна. Ася старанна рассылала рэзюмэ ў розныя кампаніі, але ўсе яны заставаліся без адказу.
— Знайсці практыку самастойна было вельмі складана. Таму мы [з аднагрупнікамі] звярнуліся да настаўніцы з паліцэальнай школы — яна нам дапамагла, — кажа Ася.
Так разам з аднагрупнікамі яна трапіла на практыку ў Poczta Polska.
— Нас адправілі ў напружаны аддзел — па працы з юрыдычнымі асобамі, — згадвае беларуска. — Да абеду мы працавалі ў аддзеле, які прымае лісты, сартуе іх і перадае кур’ерам. Пасля абеду мы ішлі ўжо ў аддзел, які прымае лісты і пасылкі ад кур’ераў.
Паводле беларускі, сама па сабе праца, якую трэба было выконваць, няцяжкая. Але галоўная складанасць была ў тым, што працы вельмі шмат, а працаўнікоў бракуе.
— Мы клеілі штрых-коды і датавалі лісты і пасылкі на спецыяльнай машыне. Гэта вялікі аб’ем працы рукамі — як на канвееры. Не было нават часу на адпачынак, — кажа Ася. — Увогуле, у працаўніц пошты вельмі вялікая загружанасць.
«Хутчэй бы гэта скончылася»
Ася адзначае, што фізічна вытрымаць інтэнсіўную працу было нескладана, але маральна яна далася цяжка.
— Не было ніякага задавальнення ад таго, што я выконвала. Ісці туды не хацелася. Жыла думкамі: «Хутчэй бы гэта скончылася», — дзеліцца яна.
Адзіным станоўчым момантам Ася называе цёплую і добразычлівую атмасферу ў калектыве. Паводле яе, усе працаўнікі былі файнымі і дабрадушнымі і не ставіліся перадузята да іншаземцаў.
«Есці за штосьці трэба»
Узроўнем заробку, на які могуць разлічваць працаўнікі пошты, Ася не цікавілася. Але думае, што гэта сума не большая за мінімальны заробак у Польшчы. Зараз гэта 4666 злотых брута.
На пытанне, ці хацела б яна застацца працаваць на пошце пасля заканчэння навучання, беларуска прызнаецца:
— Мне больш падабаецца працаваць галавой, а не рукамі. Але калі не змагу знайсці іншай працы, то прыйдзецца ісці: есці за штосьці трэба.
Вы можаце абмеркаваць гэты матэрыял у нашым Telegram-канале. Калі вы не ў Беларусі, пераходзьце і падпісвайцеся.
